The first independent website for Belgian tophockey

De ouders van de huidige generatie jeugdinternationals bij ons realiseren zich het waarschijnlijk en logischerwijze niet, maar ze zijn verwend....
Ik kwam tot de constatering na het lezen van een artikel in een Nieuw-Zeelandse krant over hoe sommige geselecteerde spelers van de U21 ploegen van Nieuw-Zeeland niet zullen kunnen meedoen met de komende wereldkampioenschappen in Maleisië/Singapore voor de jongens en Boston, USA voor de meisjes. Hun federatie zit namelijk financieel te krap wegens geschrapte subsidies wegens onder andere tegenvallende resultaten van hun nationale damesploeg in Beijing. Hierdoor wordt van alle spelers in de U21 ploegen verwacht dat ze zelf financieel bijdragen als ze willen meedoen met hun wereldkampioenschap, ongeveer 3000 euro per speler is het tarief (zelfs nog iets meer voor de meisjes). Bepaalde ouders zijn "gezegend" met twee kinderen in de ploeg en mogen dus een som van 6 à 7000 euro neerleggen voor het privilege van hun kinderen om voor hun land te mogen uitkomen. Diverse ouders hebben al aangegeven dat hun kinderen dan niet zullen meedoen, anderen hebben hun eigen reis al afgezegd zodat hun kind wel kan gaan maar het zal moeten stellen zonder supporters. Een treurige situatie natuurlijk...

Wij zijn dus verwend hier tegenwoordig, want ik kan mij persoonlijk ook nog de tijd herinneren dat ook wij hier voor elke stage en voor elk kamp de kosten moesten dragen als ouders. De Europese kampioenschappen werden echter wel altijd bekostigd vanuit de bond gelukkig. Alhoewel ik mij nog legendarische mails kan herinneren waarin trots een nieuwe sponsor werd aangekondigd die onze jeugdspelers van de nodige kledij en dergelijke zou voorzien, af te halen op die en die locatie en gelieve zoveel Belgische frank mee te nemen voor de kost ervan. Ja, zo kan ik ook sponsoren dacht ik toen...
Maar de Europese kampioenschappen zelf (toen nog jaarlijks voor iedere categorie) werden wel betaald door de bond. Alhoewel ik toen ook nog hard heb mogen lachen met het verzoek om met mijn kind naar het EK waarvoor hij was geselecteerd het volgende mee te geven: voldoende wc papier, 1 pot choco, zijn favoriete cereals, enzovoort... Het was ook nog de tijd dat deze kinderen speelden in dezelfde truitjes waar al tien jaar mee gespeeld werd. Zo kreeg mijn kind op een gegeven moment zelfs een shirt met de onuitwasbare bloedvlekken van de vorige generatie er nog op terwijl zijn tegenstander van de dag na die oefenmatch niet alleen gratis twee nieuwe sets van kleren kreeg, maar ook een kostuumvest, een hemd en een stropdas, enzovoort... Maar fair is fair, wij hebben nooit bedragen moeten neerleggen als ouders in de orde van grootte als wat er nu in Nieuw-Zeeland gebeurd. Over een heel jaar liep het bedrag ook wel op, maar anders gingen de meeste kinderen in de schoolvakanties toch ook op betalende kampen of stages, dus veel verschil maakte het voor ons niet uit toen.
Ondertussen is de bond er in geslaagd wel de nodige sponsors bijeen te schrapen, met onder andere dank aan het BOIC dat na de gouden medaille van de U16 jongens op het EK van 2004  en het "net niet" effect voor de Spelen van Athene in datzelfde jaar geloof kreeg in de toekomst van het hockey en begon te investeren in de talenten. Met als eerste resultaat een bronzen medaille op het laatste EK voor de heren en de deelname aan Beijing... Hierdoor zijn kampen in iedere schoolvakantie en stages in Barcelona, Ierland, Duitsland en dergelijke allemaal mogelijk geworden. Maar investeren in topsport is een kostelijke affaire en het kan geen kwaad er weer even bij stil te staan dat wij het hier ondertussen redelijk goed voor elkaar hebben gekregen. Zo'n triestige affaire als die van Nieuw-Zeeland maakt je er weer even van bewust dat het hier nog niet zo slecht geregeld is allemaal... en dat mag ook wel eens gezegd worden...

< Prev		Next >