Amo blogt: WK laatste dagen

Monday, 22 June 2009 07:03 | Written by Amaury Timmermans |

Voor onze laatste wedstrijd hadden we 2 achtereenvolgende rustdagen. Deze werden doorgebracht met de gebruikelijke routine van rusten op de kamer, pasta’s eten , een aquagymetje, ’s avonds wat gaan shoppen en tussendoor enkele individuele videobreefings. Maar na die tijd hier begon de verveling af en toe al toe te slagen. Dit ebde echter weg naarmate we dichter bij de laatste wedstrijd aankwamen. Uit onze eerdere ervaring met het Maleisische thuispubliek wisten we dat het een top afsluiter van ons tornooi ging zijn, aangezien we voor een hoogstwaarschijnlijk vol stadion gingen spelen. De wedstrijd dag zelf begon de spanning dus nog een laatste keer te stijgen, deze keer misschien met nog een extra portie adrenaline aangezien het altijd afwachten was hou ieder zou reageren voor zo’n talrijk publiek.

Rusten op de kamer, spullen klaarmaken en een laatste keer de bus op met ipods in de oren en een doodse stilte daaromheen.

Na de wedstrijd werd er rustig wat nagekaart op het veld, trachtte iedereen de impressie van voor zoveel volk te spelen in zich op te nemen, en werd er nog duchtig geposeerd op foto’s voor de fans.
De busrit terug was een van de meest sfeervolle die we al gehad hebben en eenmaal aangekomen in het hotel stond iedereen in geen tijd terug beneden. Tornooi gedaan staat namelijk gelijk met verlost van de verplichting om pasta en rijst te eten. Ik hoef er dus geen tekening bij te maken van hoe de mcdonald’s uit het shoppingcentrum werd bestormd alsof hij als het ware het laatste stukje eten uit de stad bezat. Nadat iedereen vol en verzadigd was gingen we met z’n allen naar de bar van het hotel. Toen we daar aankwamen was deze bijna leeg, er waren enkele hotelgasten, en de plaatselijke huisband speelden enkele slecht gecoverde nummers. Zet daar dan een 18-tal dorstige spelers met hun supporters in, een ipod aansluiting en micro’s en de ruimte werd al snel naar onze hand gezet. De rest van de avond werd dan tot in de late/vroege uurtjes doorgezet met zingen, drinken en verbroederen met andere nationaliteiten.

Deze morgen werd iedereen dan uit zijn bed gehaald/gesleurd/gedragen, de bus in richting Singapore. Na de ondertussen routinematige handelingen bij de grensovergangen kwamen we een tweetal uur rijden later aan in een geweldig mooi resort. Het betreft eigenlijk een toeristisch eilandje naast Singapore waar een pretpark, en dierentuin en enkele stranden gevestigd zijn. Het moment was dan eindelijk aangekomen om hockeyvelden, rusten op de kamer en recuperatie drankjes om te wisselen voor palmbomen, strandtoerist uithangen, en frisse corona’s. Na de dag daar doorgebracht te hebben gingen we met een voldaan gevoel en een portie zonneslagen terug naar het hotel. We volgden dan nog de finale in een volledig volgepakt stadion en na de slotceremonie en wat vuurwerk was het tijd om nogmaals vettig te eten, wat spullen uit te wisselen met andere landen, hier en daar nog een glaasje drinken en onze laatste nacht in de hotelbedden doorbrengen. Morgen gaan we de dag nog doorbrengen in Singapore voor we op het vliegtuig stappen richting Schiphol. Het einde van een fantastische ervaring!

Voor de geïnteresseerden: Duitsland is wereldkampioen geworden na een indrukwekkende finale tegen Nederland. Het geleverde hockey was werkelijk van topniveau en heel homogene duitse ploeg trok uiteindelijk aan het langste eind tegenover de meer op hun individuele klasse terende hollanders.
Om het in de woorden van Cruijf te zeggen:

“Het is een spel van 11 tegen 11, en uiteindelijk winnen altijd de Duitsers”

Dit was eveneens ook de laatste update over dit tornooi. Ik hoop dat jullie ons hiermee wat hebben kunnen volgen en een idee hebben kunnen krijgen over hoe alles hier zowat verliep.
Ik wens nog even alle mensen te bedanken die ons hebben gesteund via de vele mails, facebook- en sms-berichtjes. Het deed echt deugd om veel nieuws te krijgen van het thuisfront en te weten dat jullie ons steunden en ons op de voet volgden!

Dank jullie wel!
Amo