The first independent website for Belgian tophockey

Op de blog van Laurent Toussaint verschenen twee artikels (van Manu Leroy en Patrice Houssein) over de uitbreiding van de kern van de nationale ploeg. Lees ze hier...
De meningen zouden verdeeld zijn, hetgeen vanuit een menselijk standpunt niet onlogisch is, maar vanuit het standpunt van een topsporter absoluut onbegrijpelijk. Topsport is hard, meedogenloos zelfs. Als je aan topsport doet of wil doen zal je moeten accepteren dat enkel de beste ploeg naar de Olympische Spelen zal gaan. Meestal (niet altijd, het blijft immers een ploegsport) zijn dat de beste spelers van het moment.
Bovendien is het zo dat hockeyploegen met slechts 16 spelers (in plaats van 18) mogen vertrekken naar de Olympische Spelen, een vreemde en ongezonde regel naar mijn mening maar het is en blijft de regel. Maar dat betekent ook dat je als coach eigenlijk geen spelers kunt meenemen die fysiek niet 200% in orde zijn want veel mogelijkheden voor vervanging heb je niet.
In ieder geval vind ik het de normaalste zaak van de wereld dat de selectie terug volledig open gegooid wordt. De enige manier om mee te doen aan de Olympisch Spelen is op het moment zelf bij de beste 16 zijn. Een plaatsje bij het team op basis van prestaties uit het verleden zou het meest ongezonde op sportief vlak zijn wat men kan doen.
Maar ik maak mij daar geen zorgen over want Commens is als Australiër een sportman in hart en nieren en hij zal dus zeker kiezen voor de beste 16 op dat moment. En zowel hij als Murray Richards hebben het al mee moeten maken op het laatste moment uit de ploeg te vallen vlak voor een Olympische Spelen en zij zullen dus zeker zorgvuldig daarover communiceren met de betrokkenen. Maar topsport is hard en dat weet iedereen als ze eraan beginnen....

< Prev		Next >